Ćwiczenia jednak są niezbędne

Moje ciało jak się okazuje to całkiem sprytny przeciwnik, wyszkolony w sztuce przetrwania. W momencie, gdy obniżam ilość przyjmowanych kalorii poniżej zapotrzebowania, moje ciało obniża wydatek energetyczny tak, aby dopasować go do tego co mu daję. Osoba przechodząca na dietę czuje się z początku lekko zmęczona i ospała, łatwiej marznie oraz jej chęć do ruchu spada.

Rzeczywiście zauważam to po sobie. Nie tryskam energią. Raczej czuję się tak jak bym się trochę nie wyspał. I nie jest mi ciepło - wcześniej było mi ciepło non-stop. Teraz potrafię odczuć chłodek. Wprawdzie nie jestem pewien o ile obniżyłem swoje dzienne kalorie, ale faktem jest że jem trochę mniej Odstawiłem słodkie napoje i staram się wybierać lżejsze posiłki i nie najadać się do syta. Jakaś zmiana więc jest.

Problem polega na tym, że w ten sposób nie schudnę. Z wyliczenia wczoraj wyszło mi, że moje dzienne zapotrzebowanie to 3150kcal. Jeżeli (tu optymistycznie) obniżyłem dostawę do powiedzmy 2700 to mój organizm obniżył wydatek również to 2700. Fakt, że prawdopodobnie jedząc jak jem teraz bym nie tył, ale na pewno nie schudnę.

Aby schudnąć muszę rozpocząć regularne ćwiczenia, które podniosą moje zużycie kalorii z powrotem do 3150. Dopiero wtedy wywołam opisany wczoraj ujemny bilans energetyczny i zacznę spalać zgromadzony tłuszcz.

To odchudzanie okazuje się całkiem złożonym procesem, kiedy się tak temu dokładnie przyjrzałem. Ale po dwóch dniach świetnie się czuję, bo choć wciąż mało wiem, to przynajmniej czuję że jestem na dobrej drodze.

Pozdrawiam was serdecznie i idę poszukać jakichś ćwiczeń,

Krzyś.