Komentarze do: Odchudzanie w czasie burzy

Autor: Maciej

Maciej — Sun, 15 Nov 2009 17:57:49 +0000

Trzymaj się Paula,

Podobno najciemniej jest tuż przed wschodem słońca

Autor: Paula

Paula — Sun, 15 Nov 2009 12:35:07 +0000

Ja mam teraz tak ciężko właśnie. Dużo rzeczy się na to składa: robię mgr i jednocześnie zaczęłam drugi kierunek, więc moje życie nagle zmieniło się w siedzeniu na stołku i wkuwanie. Nie mam czasu na wyjścia, spotkania, rozmowy i kompletnie nie mogę się wyluzować. Moja rodzina nie znosi mojego chłopaka a ja powoli zaczynam tracić siły. Po ponad roku mieszkania poza domem powrót jest dla mnie nie do zniesienia. Nie ukrywam, że zdarza mi się kupować słodkie, ale prawda jest taka, że jeśli już uda mi się znaleźć 2h na pobieganie na siłowni to z tego korzystam. Poziom endorfin jest duuuuużo wyższy nie po czekoladzie.
ale tak poza tym, to bardzo mi źle…..:(((((

Autor: Arcia

Arcia — Thu, 12 Nov 2009 11:21:32 +0000

Jeżeli nie możesz obojętnie przejść koło słodyczy kup sobie chrom plus w aptece i już po kilku dniach zauważysz że mogły by nie istnieć:)

Autor: Małgorzata

Małgorzata — Thu, 05 Nov 2009 14:52:24 +0000

Mi nawet nie są potrzebne złe tudzież udane dni na zwalenie sprawy. I jedyną moją słabością są słodycze, bo odżywiam się prawidłowo, jem regularne posiłki, ale właśnie popołudniowa kawa zaraz przypomina mi o tej czekoladzie, która jest w szufladzie w kuchni. I wtedy najczęściej ulegam. Problem polega w tym, że nigdy nie kupuję słodyczy, więc są one w moim domu za sprawą innych członków rodziny, nie mających problemów z wagą. A wiem, że jak skosztuję, to na jednej kostce się nie skończy. Jedyną tego dobrą stroną jest to, że po zjedzeniu słodyczy, gryzie mnie sumienie i wtedy przeważnie idę na dwugodzinny marsz lub wykonuję ćwiczenia, żeby to odrazu spalić, choć to niestety nie zawsze się udaje. Mam jeszcze pytanie do autora: jak długo już prowadzisz ten zdrowy tryb życia i jakie są tego efekty? Może każdy z was pochwali się osiągnięciami? Na pewno nas to zmotywuje do dalszej pracy nad sobą. Pozdrawiam!

Autor: kaka

kaka — Wed, 28 Oct 2009 11:39:06 +0000

Motywacja, motywacja i jeszcze raz motywacja… i nic nas nie złamie… kochani, potrzeba nam uwierzyć w to że możemy coś zmienić, coś w sobie zmienić. Bardziej podobać się innym, a przede wszystkim czuć się dobrze z samym sobą – to przecież najważniejsze. Postawmy sobie konkretny cel – i realizujmy go, nie od razu bo spadniemy i potłuczemy się, lecz stopniowo, małymi kroczkami… Jeśli będziemy konsekwentni i uczciwi wobec siebie, to napewno osiągniemy cel. Pozdrawiam czytających bloga i jego autora :):)

Autor: Maciej

Maciej — Mon, 26 Oct 2009 21:21:08 +0000

Po waszych opiniach widze ze nie tylko ja mam takie myśli

Autor: kaka

kaka — Mon, 26 Oct 2009 11:34:51 +0000

są takie dni że wszystko się wali i pali i najlepiej byłoby przerwać dietę, rzucić to wszystko i poddać się… wiem co mówię bo sama tek nie raz mam; w zasadzie każdy i każda z z nas. „Poddać się” – ale czy warto? Przecież po burzy zawsze prędzej czy później wychodzi słońce i trzeba zastanowić się czy naprawdę chwilowe niepowodzenia i poczucia niemocy są dostatecznym powodem na to aby zaprzepaścić to co się do tej pory osiągnęło.

Autor: Majka

Majka — Sat, 24 Oct 2009 11:50:15 +0000

Zgadzam się całkowicie. Z własnego doświadczenia wiem, że nie raz po ciężkim i pełnym niepowodzeń dniu dużym pocieszeniem było dla mnie to, że przynajmniej nie zjadłam więcej niż sobie zaplanowałam(albo, że chciało mi się pobiegać).

Pozdrawiam:)